Ю̂

Ю̂, ю̂ (ju s cirkumfleksom) je bukva razširjenoj kirilice, sostavjena iz bukvy ю i cirkumfleksom. V 1860-yh lětah, kogda v Rosijskoj imperiji upotrěba latinice v oficialnyh publikacijah byla zabranjena, ona byla upotrěbjena v poljskoj kirilici kako jotovany ekvivalent bukvy о̂, odpovědajuči kombinaciji ió [ʲu] v latinici, na priklad v slovu збю̂ръ (pol.: zbiór «sbor»). Na tutom alfabetu bylo izdanyh několiko publikacij, medžu drugymi «Bukvar dlja selskyh dětij», «Gramatika poljskogo jezyka» i «Selska hrestomatija».[1][2][3] V 1871 g. Aleksandr HilferdingАлександр Гильфердинг koristal variant tutogo alfabeta v svojej Občeslovjanskoj azbukě za zapisanje poljskogo teksta, v ktoroj ю̂ označaje poljsko ió, gornolužičsko jó i slovačsko jú.[4]
Ačekoli latyšsky jezyk vsegda pisal se latiniceju, v 19. stolětju byli takože podjete proby vvedenja kirilice. Na priklad, v 1864 g. v Vilniusu byl izdany bukvar na kirilici, ktora vključala osm bukv s cirkumfleksom za označenje dolgoj samoglasky (а̂, е̂, э̂, о̂, у̂, ю̂, я̂, іо̂).[5]
Bukva ю̂ takože byla upotrěbjena A. Aljbinskym v gramatikě marijskogo jezyka iz 1837 g. Prědloženy v njem alfabet vključal vse bukvy russkogo alfabeta kromě ѳ, a takože bukvy о̂, iо̂, ю̂, ію̂ i я̂. Bukva ю̂ odpovědaje sučasnoj marijskoj bukvě ӱ, na priklad v slovu ю̂дашъ «sějati» (v sučasnoj ortografiji ӱдаш).[6]
Nakonec, bukva ю̂ byla koristana v prěvodu na tversky dialekt karelskogo jezyka Evangelja po Matěju iz 1820 g.[7]

Kodovanje
[praviti | praviti izvorny kod]Bukva Ю̂/ю̂ ne jest dostupna v Unikodu kako samostojny znak, ale može byti pisana s pomočju kombinujučego diakritičnogo znaka:
| Kodovanje | Ю | ю | ◌̂ | |
|---|---|---|---|---|
| Nazva v Unikodu | CYRILLIC CAPITAL LETTER YU | CYRILLIC SMALL LETTER YU | COMBINING CIRCUMFLEX ACCENT | |
| Unikod | šestnadseterična sistema | U+042E | U+044E | U+0302 |
| deseterična sistema | 1070 | 1102 | 770 | |
| HTML | šestnadseterična sistema | Ю | ю | ̂ |
| deseterična sistema | Ю | ю | ̂ | |
| alfabetična sistema | Ю | ю | — | |
| UTF-8 | D0 AE | D0 CE | CC 82 | |
Iztočniky
[praviti | praviti izvorny kod]- ↑ Элемэнтар̌ъ для дзеци вейскихъ (na poljskom). С. Петербургъ. 1865. str. 2–6.
- ↑ Грамматыка е̨зыка польскего на кляссе̨ Iша̨ (na poljskom). Варшава. 1866. str. 4–5.
- ↑ Хрэстоматія вейска чили збю̂ръ выписо̂въ зъ ро̂жныхъ польскихъ ауторо̂въ. Варшава. 1867.
- ↑ Гильфердинг, А. (1871). Общеславянская азбука съ приложеніемъ образцовъ славянскихъ нарѣчій (na russkom). Санктпетербургъ: Типографія Императорской Академіи Наукъ. str. 9, 11, 12.
- ↑ Латышскій букварь. Латвѣшу бо̂кверіс. Вильна: Типографія А. Сыркина. 1864. str. 9.
- ↑ Черемисская грамматика. Казань: Университетская типографія. 1837. str. 3. Bylo arhivovano iz iztočnika 4 mareca 2016.
- ↑ Герранъ мія̈нъ. Шондю-руŏхтынанъ святой іôванг̧ели матвѣйста, Карьяланъ кїӗлѣлля. Пійтери. 1820.
Vněšnje linky
[praviti | praviti izvorny kod]- "U+042E Cyrillic Capital Letter Yu". codepoints.net (na anglijskom).
- "U+044E Cyrillic Small Letter Yu". codepoints.net (na anglijskom).
- "U+302 Combining Circumflex Accent". codepoints.net (na anglijskom).
| Ѣ ← | Varianty kiriličnoj bukvy Ю | → Я |
|---|---|---|
| И ← | Varianty kiriličnyh bukv I, Ј | → К |
|---|---|---|
|
І ı
· І̆ і̆
· І̄ і̄
· І́ і́
· Ї ї
· І̂ і̂
· І̄̀ і̄̀
· І̨ і̨
· | ||
| Н ← | Varianty kiriličnoj bukvy О | → П |
|---|---|---|
|
О о
· О̆ о̆
· О̄ о
· О́ о́
· О̀ о̀
· О̌ о̌
· О̂ о̂
· Ӧ ӧ
· О̇ о̇
· О̃ о̃
· Ӧ́ ӧ́
· Ӧ̄ ӧ̄
· ’О ’о
· ‘О̇ ‘о̇
· О’ о’
· О̨ о̨
· О̣ о̣
· Œ œ
· Ѹ ѹ
· Ꙋ ꙋ
· Ꙕ ꙕ
· Ю ю | ||