Prějdti k sodržanju

Ҳ

Izvor: Vikipedija

Ҳ, ҳ (ha s nižnjeju črtkoju, v Unikodu: ha with descender) jest bukva razširjenoj kirilice, upotrěbjena v sučasnosti ili minulosti v poněkojih neslovjanskyh jezykah. Ona jest osnovana na kiriličnoj bukvě х. V latinskoj transliteraciji suglasno sistemam ISO 9:1995 i ГОСТ 7.79—2000 bukvě Ҳ ҳ odpovědaje Ḩ ḩ.[1] V ostalyh sistemah ona transliteruje se obyčno kako H h.

Na tadžikskoj banknotě
Na uzbekskoj tipkovnici

V tadžikskom alfabetu, utvrdženom v 1940 g. i odtuda v upotrěbě, ona označaje bezzvučny glotalny frikativ [h]. Ona takože upotrěbjaje se v alfabetah někojih drugyh iranskyh jezykov: jagnobskogo (od konca 1980-yh ili početka 1990-yh lět), šugnanskogo (od 1990-yh lět) i jazgulamskogo (od 2010-yh lět) jezykov. Ona takože byla koristana za pisan‌je beludžskogo jezyka v Turkmenskoj SSR. V tutyh jezykah ona takože označaje zvuk [h].

Takože v 1940 g. ona byla vvedena v nove kirilične alfabety uzbekskogo i karakalpakskogo jezykov za označen‌je togože samogo zvuka. V Uzbekistanu vvedene byli latinske alfabety za uzbeksky (v 1992 g.) i karakalpaksky (v 1994 g.), v ktoryh jejno město zajela latinska bukva h. Jednakože uzbekska kirilica ješče jest v upotrěbě v Kazahstanu, Kyrgyzstanu i Tadžikistanu.

Od 1954 g. bukva ҳ jest čest abhazskogo alfabeta, v ktorom označaje bezzvučny faringalny frikativ [ħ]. Ona zastupila bukvu һ, upotrěbjenu v prědvojennyh variantah abhazskoj kirilice. V naučnyh sistemah za transliteraciju abhazskogo jezyka koristaje se h (BGN-PCGN), (ALA-LC) ili (TITUS).[2] V abhazskom takože jest dvuznak ҳә, ktory označaje labializovanu versiju [ħʷ].

V kiriličnom alfabetu sibinskogo jezyka, razrabotanom v Kitaju v 1957 g. ale nikogda ne upotrěbjanom v praktikě, ona označala bezzvučny uvularny frikativ [χ]. Na Vikiskladu nahodi se obrazok alfabeta drugogo tungusskogo jezyka, orokskogo, ale bez izvora i bez informacije ob izgovoru.[3]

Alfabet hantyjskogo jezyka

V hantyjskyh i itelmensyh alfabetah ҳ koristaje se poprěmenno so shodnoju bukvoju ӽ, takože označajučeju bezzvučny uvularny frikativ [χ].

Nakonec, amerikanec Adam Din koristaje ju v svojem prědloženom pravopisu za ubyhsky jezyk za označen‌je zvuka [χ].[4]

Kodovan‌je Ҳ ҳ
Nazva v Unikodu CYRILLIC CAPITAL LETTER HA WITH DESCENDER CYRILLIC SMALL LETTER HA WITH DESCENDER
Unikodšestnadseterična sistema U+04B2 U+04B3
deseterična sistema 1202 1203
HTMLšestnadseterična sistema Ҳ ҳ
deseterična sistema Ҳ ҳ
  1. "Cyrillic Romanization Table". Scriptsource.org (na anglijskom). Data dostupa: 2 januara 2026.
  2. "ALA-LC Romanization tables: Non-Slavic Languages (in Cyrillic Script)" (PDF). Data dostupa: 2 januara 2026.
  3. "Орокский алфавит". Data dostupa: 20 dekembra 2025.
  4. Ager, Simon. "Ubykh (ТВaҳəбзa/Twaxəbza)" (na anglijskom). Data dostupa: 2 januara 2026.

Vněšnje linky

[praviti | praviti izvorny kod]
Ф Varianty kiriličnyh bukv Х, Һ Ц

Х х · Х́ х́ · Х̀ х̀ · Х̆ х̆ · Х̄ х̄ · Х̌ х̌ · Х̌˚ х̌˚ · Х̑ х̑ · Х̇ х̇ · Х̊ х̊ · Х̔ х̔ · Х̾ х̾ · Х̍ х̍ · Х’ х’ · Хꙻ   хꙻ   · Ҳ ҳ · Ӽ ӽ · Х̧ х̧ · Ӿ ӿ · Ӿ̊ ӿ̊ · χ · χ̊ · Ԕ ԕ · Ԗ ԗ
Һ һ · Һ̊ һ̊ · Һʼ һʼ · Һ̣ һ̣ · Һ̱ һ̱ · Ꚕ ꚕ · · · Ԧ ԧ ·