Ꙑ, ꙑ (ѥрꙑ, jery s zadnym jerom) je bukva staroslovjanskoj azbuky, ktora prvopočetno byla ligatura tvrdogo znaka Ъ s bukvoju І ili И (v glagolici: ⰟⰊ), prědstavjajuča fonemu /i/ poslě nepalatalizovanoj suglasky. Jejin mekky ekvivalent byla bukva Ы. Pod vlivom južnoslovjanskyh jezykov, kde utratila se palatalizacija suglaskov na koncu slov i prěd samoglaskami, bukvy Ъ i Ь zaměšali se, vslěd čego forma Ꙑ postupno razvila se v Ы, ktoro na koncu 14. stolětja takože pojavilo se v vozhodnoslovjanskyh rukopisah.
