Prějdti k sodržanju

Alisa Seleznjova

Izvor: Vikipedija
Alisa Seleznjova
personaž franšizy «Prigody Alisy»
Nataša Guseva v rolji Alisy v televizijnom serialu «Gostica iz budučnosti» (1984)
Tvorjenje
TvoriteljiKir Bulyčov
Uosobjenje
Prvo pojavjenje«Děvčinka, ktoroj ničto ne stane»
OzvučaliOljga Gromova
Tatjana Aksjuta
Jaroslava Nikolajeva
Darja Měljnikova
Aktori v filmuNatalija Guseva
Jekatěrina Prižbiljak
Klára JandováКлара Jандова
Jagoda StachJагода Стах
Darja Vereščagina
V světu personaža
Polno imerus.: Алиса Игоревна Селезнёва
Rasaevropeoidna
Polžensky
Zajetjeučenica srědnoj školy, putovateljka
RodinaKira Seleznjova, arhitektorka (mati)
professor Igorj Seleznjov (otec)
Aleksej (děd)
Klavdija Matvejevna (babuška)
Austra (tetka)
Lukrecija Ivanovna (kuzina babušky)
DomMoskva
Narodnostruska
Věkod 3 do 13 lět; vo věčšinstvu povědok – 10–12 lět
PrijateljiPavel Geraskin, Arkadij Sapožkov, Maša i Nataša Bělyje, robot-gospodarka Polja, Gromozeka, Rrrr, Genadij Poloskov, Filidor Zeleny, Ivan Ivanovič Carevič, Gerasik, čarovnik Ooh, kosmičny korab Gaj-do, Irija Gaj, agent Kora Orvat, komisar Milodar Fetr, Ričard Tempest, robot Verter, Silver Džonovič
NeprijateljiKrys i Veseljak U

Alisa Seleznjova (rus.: Алиса Игоревна Селезнёва) — protagonistka cikla dětskyh fantastičnyh knig Kira Bulyčova «Prigody Alisy», jih ekranizacij i izvodnyh děl, takyh kako «Tajna tretjej planety», «Gostica iz budučnosti» i drugyh filmov, animovanyh filmov i serialov. Alisa je děvčinka, obyvajuča v Moskvě na koncu XXI věka.

Pojavjenje personaža

[praviti | praviti izvorny kod]

Najprvo Alisa se pojavjaje na stranicah knig v lětu 1965, ako v každolětnom almanahu «Svět prigod» byli opublikovane prve pověsti o njej s občym nazvanjem «Děvčinka, ktoroj ničto ne stane».

Děvče jest nazvano podlě dočerky pisatelja, Alisy Igorjevny Možejko (omuženoj Ljutomskoj), a jej roditelji sut dobyli imena samogo Bulyčova (Igorja Vsevolodoviča Možejka) i jego ženy Kiry Aleksejevny Sošinskoj (od imena ktoroj jest takože stvorjen literaturny psevdonim pisatelja). Mati Alisy jest takože dostala professiju Kiry Sošinskoj — arhitektor.[1] Jednako že ni vněšno, ni harakterom, po slovam avtora, personaž ne jest spisan s jego dočerky.[2]

Iz čego vy jeste rěšili, že moja dočera Alisa imaje někako odnošenje k Alisě Seleznjovoj? Oni daže ne sut podobne. Alisa i ne čitala jest vseh knižek «o sobě». Ona ljubi literaturu povyš klasoju.

—  Kir Bulyčov, «Po mene budut ostati Alisa i Gromozeka…»[2]

Knigy ob Alise Seleznjovoj byli prěložene na dvě desetky světovyh jezykov.[3][4][5] Vozdolž s knigami sut izpuščene takože slajdove filmy, tri filmy, tri animacijne filmy, serial i animacijny serial, a takože několiko videoigr. V zagranici sut takože byli snimane ekranizacije, ale v internetu ne sut dostupne kopije.[6] Vrh popularnosti i notoričnosti personaža byl vo vtoroj polovině 1980-h lět, poslě izpuščanja televizijnogo filma «Gostica iz budučnosti».

Obraz personaža

[praviti | praviti izvorny kod]

Alisa jest děvčina školnogo věka, obyvajuča vo futurističnoj Moskvě konca XXI stolětja. Izgled Alisy jest opisany tako: děvče vysokogo rasta, imaje světle kratke vlasy i sportovno složeno tělo, oblečena obyčno do odědžy «mužskogo» tipa (kratke nogavicy i tenisku, či kombinezon). Vo věčšinstvu knig jej vozrast ostavaje okolo 12 lět. Alisa se uči v srědnoj školě, ona jest členkoju kružka junyh naturalistov. Suglasno knigy «Putovanje Alisy» («Děvčina od Zemje»), Alisa jest učeniceju vtoroj klasy («Věd tretja „B“ jest odletela v polnom sostavu ješče nočju v měškah iz-pod kartofljev na tovarnoj barže. Oni te budut na stadionu, ale naše vtore klasy — ne»), ale v knigě «Sto lět tomu voprěd» Alisa povědaje učenici konca XX věka Julji Gribkovoj, že v jejnom času v školah «ne imajut klas i ne imajut bukv», ale «toliko grupy po interesah» (v filmu «Gostica iz budučnosti», snimanom po tutoj povědkě, naprotiv, Alisa govori, že uči se v šestoj klasě).

Alisa znaje inozemne i inoplanetne jezyky: v knigě «Sto lět tomu voprěd» spominaje se, kako na lekciji anglijskogo jezyka ona razskazyvala «o zamku TowerТауер, vo ktorom sut žili anglijske kralji, i o rěkě Temzě, ktora teče okolo togo zamka». Po jejnomu vlastnomu priznanju, ona «ne jest velmi sposobna» k jezykam i znaje jih toliko osm, a imenno hindi, němečsky, češsky, kitajsky, finsky, japonsky, francuzsky «i ješče jedin». Pravdopodobno, ide o «kosmolingvě» — izmysljenom medžuplanetnom jezyku, ktory, kako ukazyvaje se v knigě «Milion prigod», «Alisa jest odlično znala».

Samostojno, zajedno s otcem ili drugami jest pobyvala na mnogyh dalekyh planetah, v podzemnyh glubinah i na Atlantidě, i takože v dalekoj minulosti (vključno «epohy legend» 26 tyseč lět tomu) i v XX věku (v lětu 1976).

Alisa je jedinstveno děte v rodině. Jej otec jest znamenity kosmozoolog, profesor zoologije Igorj Seleznjov, direktor moskovskogo zoo parka budučnosti — KosmoZoo. On jest avtorom mnogyh pečatnyh děl (napriměr, knigy «Zvěri daljnyh planet»), neizměnny avtor galaktičnogo časopisa «Věstnik kosmozoologije». Mati jest izvěstna arhitektorka v Solnečnoj sistemě Kira Seleznjova. Ona jest izvěstna postavjenjem Nukusskogo stadiona i kulturnogo centra na asteroidu Palada. Alisa provodi mnogo vyše časa s otcem, než s materju.

Harakter Alisa imaje impulsivny, energičny i prědprijmajučy. Ona bezprěryvno udivjaje dorastlyh svojeju dětskoju neposrědnostju, iznahodlivostju i neustrašnostju. Često, jejne divne domysly okazyvajut se vyše pravymi, než naučne hipotezy dorastlyh naučnikov. V parě s ravesnikami — osoblivo s Paškoju Geraskinym i podobnymi personažami — Alisa, naprotiv, često igraje rolju skeptika i uvaženogo, spokojnogo člena ekipy. Alisa jest čestna, ona jest uvěrjena, že «Jestli jest možlivo ne lgati — jest lěpje ne lgati», ale uvažaje dopustimym projavjenje hitrosti v odnošenju roditeljev i drugyh dorastlyh, ako li sut osnovanja dumati, že dorastli budut otegčiti provodženje planov zaradi svojej črězměrnoj opěky o blagostanju i bezpečnosti dětij.

Data rodženja

[praviti | praviti izvorny kod]

Izslědovatelj životopisa Alisy Andrej Busygin, ktory analizoval vse romany i povědky o njej, jest prědložil pribliznu hronologiju prigod Alisy (v něktoryh slučajah sdvigajuči uvědjene v knigah gody, zatože oni se protivrěčili vzajemno) i privezal sobytja, konajuče v knigah, k naslědnym datam budučnosti:

  1. Děvčinka, ktoroj ničto ne stane (Девочка, с которой ничего не случится): 2083—2086
  2. Obora skazok (Заповедник сказок): vesna 2087
  3. Kozlik Ivan Ivanovič: vesna 2087
  4. Putovanje Alisy (Путешествие Алисы): lěto 2088
  5. Povtorogodniki (Второгодники): jesenj 2088 — jesenj 2089
  6. Ostrov rdžavogo poručnika (Остров ржавого лейтенанта): junij 2089
  7. Denj rodženja Alisy (День рождения Алисы): jesenj 2089
  8. Lilova kulja (Лиловый шар): zima 2089—2090
  9. Nevoljniki asteroida (Пленники астероида): julij 2090
  10. Milion prigod (Миллион приключений): vesna — lěto 2091
  11. Sto lět tomu napěd (Сто лет тому вперёд): aprilj 2091
  12. Veznji «Jamagiri Maru» (Узники «Ямагири-Мару»): vesna 2092
  13. Konec Atlantidy (Конец Атлантиды): vesna 2092
  14. Gaj-Do (Гай-До): julij 2092
  15. Grad bez pameti (Город без памяти): avgust 2092[7]
  16. Alisa i križenosci (Алиса и крестоносцы): septembr 2092

God rodženja Alisy podlě tutoj hronologije — 2079—2080. Denj rodženja — 17 novembra.

Alisa v prědstavjenju hudožnikov

[praviti | praviti izvorny kod]

Klasičnoju rysovanoju realizacijeju oblika Alisy Seleznjovoj jest stal variant Evgenija Migunova, hoti on se odličal od izhodnogo avtorskogo obraza: «ostrižena světlovlasa děvčina v črvenom kombinezonu» se prětvorila u Migunova v nevysoku i rusovlasu. V variantu Migunova vsekako podčrkajut se dětske priznaky, a sportivnost avtorskogo obraza se kompensuje dinamičnostju rysovanky. Bulyčov jest nejednokratno govoril, že nyně on sam prědstavjaje Alisu jedino kako «migunovsku», i jest nazyval hudožnika svojim spoluavtorom.[trěba iztočnik]

Migunovov obraz se stal svojim sposobom vzorom, ktoromu upodobajut v svojih variantah mnoge druge ilustratori, i on takože v něktoroj měrě ovlivnil animacijny variant Natalji Orlovoj v animacijnom filmu Romana Kačanova «Tajna tretjej planety», vo ktorom v kinematografu prvokratno pojevil se oblik Alisy. Prototipom Alisy za hudožnu direktorku se stala jej sedmileta (na toj moment) dočerka Ekaterina Semjonova, a prototipom kapitana Zelenogo se stal jej muž Tengiz Semjonov.[8]

V 2009 godu jest izšel rosijsky polnomeražny animacijny film «Denj rodženja Alisy», rolju Alisy vo ktorom jest ozvučila Jasja Nikolajeva. Oblik Alisy v njem jest velmi podobny do obraza iz animacijnogo filma «Tajna tretjej planety». V tutoj animacije kako kameo rolju kapitana kosmičnogo koraba jest ozvučila Natalija Guseva (Muraškevič), igravša rolju Alisy Seleznjovoj v filmu «Gostica iz budučnosti».

Na koncu aprilja 2011 v medijah se objevil tizer animacijnogo seriala «Alisa vědaje, čto dělati!», stvarjajemogo kompanijeju «Bazelevs». Premiera seriala iměla město na telekanalu STS 16 novembra 2013, za jedin den do oficialnogo dnja rodženja Alisy, a tri měseca po tom — 3 februara 2014 — na tevizijnom kanalu «Karusel». To jest prva ekranizacija ob Alisě Seleznjovoj, vo ktoroj mnoge epizody seriala sut iztvorjene originalno i ne sut osnovane na knigah Bulyčova, i to jest prva ekranizacija, iztvorjena v kompjuternoj grafikě.

V hudožnyh filmah

[praviti | praviti izvorny kod]

V televizijnyh filmah «Gostica iz budučnosti» i «Lilova kulja» Pavla Arsenova rolju Alisy jest igrala Nataša Guseva. Oblik herojiny v tutyh ekranizacijah jest ješče daljej od knožnogo, než migunovov i kačanovskov — kako vněšno, tako i po harakteru. Alisa v tutyh filmah jest «mimozemna» devčinka-koričnovlaska s ostrigom na tip «carré», velikimi očami i teplym pogledom, legkověrna, iskrena i otvorjena. V filmu «Gostica iz budučnosti» onaa nosi kratku črvenu suknju s bělym vratom bez rukavov i s otvorjenym hrebtom. Ako se prěměstila do XX věka, ona olačaje se v sovětsku Školnu uniformu (koričnova suknja s črnym fartuhom) i pionerskoju simbolikoju.

V filmu «Ostrov rdžavogo generala» rolju alisy jest igrala Katja Prižbiljak. Jejna Alisa — huda subtilna děvčinka s sěrymi očami i dolgymi temno-rusymi vlasami, sobranymi v «hvostik», — jest najvyše daleky od migunovovyh ilustracij variant.

V koncu 2000-h lět se planovalo snimanje filma «Prigody Alisy Seleznjovoj. Vezniky treh planet», vo ktorom rolju Alisy iměla by sigrati Darja Meljnikova,[9] ale tutz projek byl zamraženy. Darja Meljnikova nakonec ozvučila Alisu v animovanom serialu «Alisa vědaje, čto dělati!».

V aprilju 2024[10] v kinah bzl izpuščen film «Sto lět tomu voprěd» — svobodna adaptacija jednoimennoj pověsti.[11] Alisa v tutoj versije uči se v 11-toj klasě, jejnu rolju igraje Darja Vereščagina.[12] Vo filmu Alisa jest směla děvčina-podrastok, ktora redno se trenuje s pomočju Vertera zaradi bojev s piratami, i hče najdti svoju mati, ktora se zatykala, kako mněvaje Alisa, v minulosti, v lětu 2024. Tuta versija Alisy takože imaje kratke vlasy, alo rozovoj barvy. Na koncu filma alisa pojavjaje se v suknji kako v «Gostici iz budučnosti», ale sinjej barvy, ne črvenoj.

  • V čest Alisy Seleznjovoj jest založena každogodna literaturna premija «Alisa».[13] Prěd 2003 godom Bulyčov ju vručal lično.
  • V Moskvě jestvuje Aleja Alisy Seleznjovoj, posadžena skupinoju ljubiteljev Alisy od filma «Gostica iz budučnosti».

Kompjuterne igry

[praviti | praviti izvorny kod]
  • «Tajna tretjej planety» (2003) — platformer
  • «Putovanje Alisy» (Step Creative Group, 2005) — kvest
  • «Alisa i kosmičny drakon» (2006) — kvest
  • «Tajna tretjej planety. Alisa i lilova kulja» (2009) — kvest

Bibliografija

[praviti | praviti izvorny kod]
  • Сергей Лобов (2009). "Сказка о будущем. Алиса Селезнёва". Мир фантастики (7): 115–119.
  • Подольный Р. В стране чудес: [Рец. на кн.: Девочка с Земли] // Лит. обозрение. — 1975. — № 1 — С. 47-48.
  • Поликовская Л. Миллион приключений: [Рец. на кн.: Миллион приключений] // Дет. лит. — 1983. — № 7. — С. 56-57.
  • Ревич В. Дети как дети: [Послесл. к кн.: Девочка из будущего] // Булычёв К. Девочка из будущего … и другие повести. — Кишинёв: Лумина, 1984. — С. 613—620.
  • Ревич В. Сегодня — с высоты будущего: [Рец. на кн.: Девочка с Земли] // Лит. газ. — 1975. — 4 июня (№). — С. 4.
  • Ревич В. Третья Алиса и третья планета: [Предисл. к кн.: Тайна третьей планеты] // Булычёв К. Тайна третьей планеты. — М.: Всесоюз. бюро пропаганды киноискусства, 1983. — С. 2.
  • Ревич В. Третья Алиса и третья планета: [Предисл. к кн.: Тайна третьей планеты] // Булычёв К. Тайна третьей планеты. — М.: Всесоюз. бюро пропаганды киноискусства, 1984. — С. 2.
  • Семибратова И. Давайте помечтаем!: [Рец. на кн.: Девочка с Земли] // Дет. лит. — 1983. — № 11. — С. 19-22.

Vnješnje linky

[praviti | praviti izvorny kod]

Članky i podkasty

[praviti | praviti izvorny kod]
  1. ↑ Кир Булычёв: «Я изменяюсь вместе со временем, но хочу писать так, как хочу.» Arhivovano iz iztočnika 16 septembra 2016.
  2. 1 2 Кир Булычёв: «После меня останутся Алиса и Громозека…» Arhivovano iz iztočnika 4 septembra 2016.
  3. ↑ Кир Булычёв «Алиса» (na russkom). Bylo arhivovano iz iztočnika 5 maja 2024. Data dostupa: 2 oktobra 2024.
  4. ↑ "Алиса Селезнева – навсегда! Почему книги о ней нужно читать современным детям - Подборки книг на book24.ru". Book24.ru (na russkom). Data dostupa: 2 oktobra 2024.
  5. ↑ "55 лет Алисе Селезневой: девочке с Земли XXI века". Издательство AST (na russkom). Bylo arhivovano iz iztočnika 6 oktobra 2022. Data dostupa: 2 oktobra 2024.
  6. ↑ "Все фильмы про Алису Селезнёву — от худшего к лучшему". Bylo arhivovano iz iztočnika 18 aprilja 2024. Data dostupa: 18 aprilja 2024.
  7. ↑ А. Бусыгин. Ох уж эта Алиса… // Уральский следопыт № 6-1991. — с.54.
  8. ↑ Ляхович Татьяна, Маринова Татьяна. (9 februara 2010). "Звезда сериала «Две судьбы» Екатерина Семенова: «Я очень боялась Олега Павловича Табакова, который был моим ректором. О моих отношениях с его сыном он узнал случайно — увидел на улице, как мы целовались»". Бульвар Гордона (na russkom). No. 6 (250). Bylo arhivovano iz iztočnika 21 oktobra 2013.
  9. ↑ http://sb.by/post/69360/ Arhivovano iz iztočnika 15 septembra 2009., http://www.aif.ru/article/index/article_id/18227 Arhivovano iz iztočnika 16 septembra 2009.
  10. ↑ Дмитрий Кинский. Константин Хабенский сыграет в фильме по повести «Сто лет тому вперёд» Arhivovano iz iztočnika 3 novembra 2022. // Мир фантастики. — 2022. — 2 ноября.
  11. ↑ "Кракен от Михалкова и Ходжа Насреддин от Бекмамбетова: кинокомпании представили Фонду кино 14 проектов — Новости на КиноПоиске". КиноПоиск (na russkom). Bylo arhivovano iz iztočnika 26 maja 2021. Data dostupa: 26 maja 2021.
  12. ↑ "Петров снялся в образе злодея в новом фильме про Алису Селезневу: первые фото - Кино Mail.ru". Bylo arhivovano iz iztočnika 9 novembra 2023. Data dostupa: 9 novembra 2023.
  13. ↑ Галина М. С. Русская литература XX века. Кир Булычёв.
  14. ↑ "IMDb". Bylo arhivovano iz iztočnika 8 februara 2017. Data dostupa: 12 aprilja 2011.
  15. ↑ "Dziewczynka, której nigdy nie zdarzy się nic złego". Bylo arhivovano iz iztočnika 13 oktobra 2012. Data dostupa: 10 oktobra 2015.
  16. ↑ "Алиса Селезнева — Девочка, с которой ничего не случится. О сериале". Bylo arhivovano iz iztočnika 16 novembra 2015. Data dostupa: 10 oktobra 2015.