Novy Zavět
Možete pomogti Vikipediji uveličenjem članka. (oktobr 2026)
| Razděl | 27 knig |
|---|---|
| Jezyk originala | starogrečsky (koine) |
| Avtor (crkovno prědanje) | apostoly |
| Faktičny avtor | različni avtory |
| Faktičny čas stvorjenja | 50—130 gody n. e. |
| Kraj | Blizky Vozhod i Srědzemnomorje |
| Žanr | sbornik knig |
| Svezane personaži | Isus Hristos, apostoly |
| Svezane dějanja | Nagorna propověd, Rannje Hristijanstvo |
| Svezane pojetja | Evangelje, Novy Zavět v bogoslovju, Novozavětne apokrify |
| Prědhodna (pravoslavje) | Stary Zavět |
| Prědhodna (protestantizm) | Stary Zavět |
| Prědhodna (katolicizm) | Stary Zavět |
Novy Zavět (st.-greč. Καινὴ Διαθήκη; od st.-heb. ברית, brit — zavět — nedno iz centralnyh biblijskyh pojetij) jest druga čest hristijanskoj Biblije. On opisyvaje učenja i ličnost Isusa, a takože dějanja, ktore odnoset se k hristijanstvu prvogo stolětja. Prva čest, znajema kako Stary Zavět (osnovana v glavnom na Hebrejskoj Biblije), zajedno s Novym Zavětom sostavjaje svete pisanje hristijanstva.[1]
Novy Zavět jest sbornikom iz 27 hristijanskyh tekstov, napisanyh na grčskom koine različnymi avtorami. On vključaje četiri Evangelja, Dějanja apostolov, poslanja, pripisivyajeme Pavlu i drugim avtoram, i Knigu Objavjanja. Kanon Novogo Zavěta razvival se postupno v prvyh několikyh stolětjah hristijanstva skroz složny proces debatov, odvrganja tekstov, označenyh kako heretične, i priznavanja pisanij, ktore byli je priznane kakp apostolske. Proces završil s formalizacijeju kanona iz 27 knig do konca četvrtogo stolětja. Od pozdnoj antiky on jest široko priznany v različnih hristijanskyh tradicijah.[2]
Literaturna analiza ukazyvaje, že mnoge iz tyh tekstov sut byli napisane v srědině abo v koncu prvogo stolětja. Nema naučnogo konsensusu o datě napisanja najpozdnějšego teksta Novogo Zavěta. Najrannějše shranjene rukopisy Novogo Zavěta datujut se koncem drugogo abo početkom tretjego stolětja n. e., s možlivym izključennjem Papirusa 52.
Novy Zavět je byl prědany skroz tyseči rukopisov na različnih jezykah i skroz citaty cerkovnyh avtorov, i sodrži tekstualne varianty. Tekstualna kritika koristaje shranjene rukopisy, aby rekonstruovati najrannějši tekst, ktory jest možno obnoviti, i slediti historiju jegovogo prědavanja.[3]
Dnes Novy Zavět imaje različne percepcije medžu hristijanami. Katoličska cerkov, pravoslavna cerkov, evangeljski hristijani i mnoge druge protestantske skupiny mněvajut jego božestveno inspirovanym svetym pisanjem. Katoliki i pravoslavni prijamjut Novy Zavět zajedno s svetoju tradicijeju kako iztočnik božestvenogo objavjenja, medžu tym časom protestanti mněvajut, že učenja povino izvoditi samo iz pisanja, bez tradicije. Evangeljski hristijani i něktore druge protestantske skupiny věrujut, že Novy Zavět, kako pisano slovo Boga, jest bez grehov.[4]
Iztočniky
[praviti | praviti izvorny kod]- ↑ "BBC – Religions – Christianity: The Bible". www.bbc.co.uk (na anglijskom). Data dostupa: 23 septembra 2020.
- ↑ Gil, Jesús; Domínguez, Joseángel (2022). Bible Portico. Prěvod Scott, Helena. Saxum International Foundation. str. 15. ISBN 979-12-80113-17-7.
- ↑ Metzger, Bruce M.; Ehrman, Bart D. (2005) [1964]. The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption, and Restoration (4th izd.). New York: Oxford University Press. OCLC 1245822346.
- ↑ "The Chicago Statement of Biblical Inerrancy". Center for Reformed Theology and Apologetics. Bylo arhivovano iz iztočnika 1 mareca 2017. Data dostupa: 19 novembra 2010.
Vněšnje linky
[praviti | praviti izvorny kod]- Tutoj članok imaje prěvod iz članka «New Testament» v Vikipediji na anglijskom (spis avtorov; dozvoljenje CC BY-SA 4.0).
