Prějdti k sodržanju

Prigody Tintina

Izvor: Vikipedija
Tintin i Milu na stěnopisu v Bruselju

Prigody Tintina[1] (fr.: Les Aventures de Tintin) – serija komiksov napisanyh i narysovanyh belgijskym *rysovnikom Georges Remi (1907–1983) pod psevdonimom Hergé (Erže), ktora nalěži k najpopularnějšim evropějskym komiksam XX-ogo stolětja.[2] One byli prěvedene na veče neželi sto jezykov i narěčij, i byli prodane veče neželi 200 milionov ekzemplarov.[3] Na osnově komiksov byli stvorjene i različne spektakly, filmy rysovane, filmy s aktorami i kompjuterne igry. Srěd njih najbolje znajemy jest film The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn («Prigody Tintina: tajna jednoroga») Stivena Spilberga. Na osnově Tintina povstal takože komiksny časopis «Tintin», ktory jestvoval medžu 1946 i 1992.

Tintin pojavil se prvy raz 10 januara 1929 g. v belgijskom časopisu Le Petit Vingtième («Maly dvadesety»), a od 1930 g. takože v formě individualnyh albumov, na početku izdavanyh od Le Petit Vingtième i od 1934 g. od izdateljstva Kasterman (fr.: Casterman).[4] Vsego byli publikovane dvadeset četyri albumy; poslědnji, nedovršeny album pojavil se v godu 1986, poslě smrti Hergé, ktory v svojem testamentu izrazil želanje, že nikto drugy ne bude prodolžati prigody Tintina.

Herojami serije sut mlady putnik i žurnalist Tintin i jegov simpatičny foksterier Milu (fr.: Milou). Srěd drugyh glavnyh personažev sut kapitan Haddock («Pikša»), gluhovaty profesor Tournesol («Solnečnik»), nesručni detektivi Dupont i Dupond, i vpečetliva operna pěvčica Bianka Kastafiore.

Tintin jest mlady belgijsky žurnalist i prigodnik, ktory žive v Bruselju s svojim psom Milu. On jest silny, bogatyrsky, bystroumny i pravy, vojuje s nespravědlivostju, putuje po vsem světu, uměje strěljati pistoletami i karabinami, jezditi avtami, tankami i vlakami, plavati podvodniceju, lětati samoletami i daže raketoju. On zahvačaje zlobnikov, prěhytrjaje čudžih agentov i vsegda prěmagaje vsake trudnosti. On ne pije аlkohol, ne imaje ni romantičnu partnerku i ni srodnikov. Ačekoli on jest žurnalist, nikogda ne vidimo go pišučego i nikogda ne vidimo od njego reportaž. Možno jest skazati, že Tintin vodi žitje, ktoro jest mečta podrastkov.

Prve pověsti ješče byli slegka naivne, malo realistične i silno odražali onogdašnji konservativno-katoličsky světogled, vključno s elementami antikomunizma, kolonializma i rasizma. Jednakože od petogo albuma («Le Lotus Bleu») Hergé načel dělati glubinne izslědovanja za svoje historije. Od tyh lět mnogo jegovyh pověstij imělo politično-satiričny harakter, v někojih slučajah odnoseče se k aktualnomu položenju v světu. Tute pověsti sut realističnějše i serioznějše, ale takože sodrživajut humoristične elementy i slepstik.

Čest pověstij odbyvaje se v izmysljenyh državah, napriklad v Syldaviji, fiktivnym krajem v Srědnjej Evropě, pravdopodobno inspirovanym medžuvojennoju Črnoju Goroju, Albanijeju i/ili Rumunijeju. Za tutoj kraj Hergé takože izmyslil umětny jezyk: syldavsky, ktory byl zaprojektovany tako, da by izgleděl kako slovjansky jezyk, ale v istinnosti sostoji iz slov pozajetyh od bruseljskogo gradskogo dialekta flamandskogo, tako nazyvajemogo marols.[5] Druge fiktivne državy sut Bordurija (fašističny i pozdněje stalinističny susěd Syldavije), južnoamerikanska bananova republika San Theodoros i arabsky emirat Khemed.

Stilj upotrěbjeny od Hergé v Prigodah Tintina (a takože v drugyh jegovyh komiksah) nazyvaje se na francuzskom la ligne claire («jasna linija») i harakterizuje se karikaturalnymi personažami v realističnoj sceneriji, jasnymi rysovankami obrysov bez izlišnjih podrobnostij, a v slučaju kolorovanja: izraznymi, jasnymi kolorami bez prětoka jednogo kolora v drugy. Tutoj stilj, poněkogda takože nazyvajemy «stilj Hergé» ili «stilj Tintina», byl imitovany mnogymi rysovnikami, osoblivo na teritoriji Belgije i Francije.[6]

Nr.Originalno francuzsko zaglavjePrěvod na medžuslovjanskyGod publikacije
v časopisukako albumrevizija/odnovjenje
1Tintin au pays des SovietsTintin v Sovětskom Sojuzu1929–193019302017
2Tintin au CongoTintin v Kongu1930–19311946; 1975
3Tintin en AmériqueTintin v Amerikě1931–193219321945; 1973
4Les Cigares du pharaonCigary faraona1932–193419341955
5Le Lotus bleuModry lotus1934–3519361946
6L’Oreille casséeSlomjeno uho1935–3719371943
7L'Île noireČrny ostrov1937–3819381943; 1966
8Le Sceptre d’OttokarŽezlo Otokara1938–193919391947
9Le Crabe aux pinces d’orKrab s zlatymi klěščami1940–194119411943; 1963
10L’Étoile mystérieuseTajemna zvězda1941–194219421954
11Le Secret de la LicorneTajna jednoroga1942–19431943—
12Le Trésor de Rackham Le RougeSkarb Črvonogo Rakhama19431944—
13Les 7 Boules de cristalSedm kristalnyh kulj1943–19441948—
14Le Temple du soleilHram solnca1946–19481949—
15Au pays de l’or noirV kraju črnogo zlata1939–40, 1948–5019501972
16Objectif LunePrěznačenje: měsec1950, 19521953—
17On a marché sur la LuneHodba na měsecu1952–19531954—
18L’Affaire TournesolAfera Tournesol1954–19561956—
19Coke en stockVugolj v zapasu1956–19581958—
20Tintin au TibetTintin v Tibetu1958–19591960—
21Les Bijoux de la CastafioreBižuterija Bianky Kastafiore1961–621963—
22Vol 714 pour SydneyLet 714 do Sidneja1966–19671968—
23Tintin et les PicarosTintin i Pikarosi1975–19761976—
24Tintin et l’Alph-ArtTintin i alfa-umětnost—19862004

Albumy na osnově filmov

[praviti | praviti izvorny kod]
Nr.Originalno francuzsko zaglavjePrěvod na medžuslovjanskyGod
1Tintin et le mystère de la Toison d'orTintin i tajemstvo zlatogo runa1962
2Tintin et les oranges bleuesTintin i modre pomaranče1965
3Tintin et le lac aux requinsTintin i akulino jezero1972

Prěvody na slovjanske jezyky

[praviti | praviti izvorny kod]

Prigody Tintina sut mnogo popularne v Sěvernoj, Zapadnoj i Južnoj Evropě, ale menje znajeme v Srědnjej i Vozhodnoj Evropě. Jednakože one sut takože prěvedene (popolno ili čestično) na russky («Приключения Тинтина», v izdanju Kastermana «Приключения Тантана»), ukrajinsky («Пригоди Тентена»), poljsky («Przygody Tintina»), češsky («Tintinova dobrodružství»), slovačsky («Tintinove dobrodružstvá»), slovenečsky («Tintin in njegove pustolovščine»), srbohrvatsky («Tentenove pustolovine, Pustolovine Tintina, Avanture Tintina») i bulgarsky («Приключенията на Тентен»).[7]

  1. ↑ V někojih prěvodah ime Tintina bylo izměnjeno po francuzskomu izgovoru, napr. Тантан na russkom ili Тентен na ukrajinskom, ili na něčto sovsim inogo, napr. Tim na němečskom, Kuifje na niderlandskom, Tinni na islandskom ili Tinĉjo na esperanto. Gledite: "Kuifje" (na niderlandskom). Kuifje.com.
  2. ↑ "Tintin, une star presque mondiale". L'Express (na francuzskom). 26 oktobra 2011.
  3. ↑ "Tintin parle maintenant 108 langues !" (na francuzskom). Tintinolangues.be. Bylo arhivovano iz iztočnika 4 junija 2014.
  4. ↑ Magneron, Philippe. "Tintin (Historique) – BD, informations, cotes" (na francuzskom).
  5. ↑ Brok, Har (1979). "Is Syldavisch Slavisch?". Achtergronden van het Beeldverhaal nr. 2 (na niderlandskom). Bovenkarspel. ISBN 90 64475 02 4.
  6. ↑ "Maîtres de la BD".
  7. ↑ Gledite napr.: "www.intertintin.com — Tintin dans toutes les languages. Tintin in all dialects and languages".

Vněšnje linky

[praviti | praviti izvorny kod]