Propaganda

Joseph Goebbels, minister propagandy nacističnoj Němcije v 1934 g.

Propaganda je razprostranjenje faktov, informacije (časom ložnoj) dlja obrazovanja potrěbnogo spoločnogo mněnja i manipulacije družstvom.

Od obyčnogo razprostranjenja informacije propaganda odličaje se v tom, že je prědnaměrna dlja dosegnenja cěljev i cělju manipulovati spoločnoju svědomostju.

Propaganda, v cěljah večšego efekta, može molčati o něktoryh faktah, abo nepodrobno skazyvati o njih. Časom, protiv propagandě provodet kontrpropagandu (to može dělati, napriklad, opozicija abo država-protivnik v vojně), ktora po sostavu takože je propaganda.

Etimologija

V novom latinskom jezyku slovo propaganda proiztěka od propagare, čto znači raznositi abo kultivovati.

Tehniky

Institut Analizy Propagandy (Institute for Propaganda Analysis; IPA) běše opoznaval 7 tehnik propagandy:

1. Věšanje označenja (Name-calling)
2. Blěskajuči obobčenja (Glittering generalities)
3. Prěvod (Transfer)
4. Svědočstvo (Testimonial)
5. Prosti ljud (Plain folks)
6. Stog kart (Card stacking)
7. Stadna psihologija (Bandwagon effect)